Profesjonalna powłoka jest wynikiem całej sekwencji: analizy konstrukcji, przygotowania powierzchni, aplikacji, polimeryzacji i kontroli. Każdy materiał prowadzimy właściwą dla niego ścieżką.
UGMAR łączy przygotowanie powierzchni, lakierowanie oraz obróbkę metali, dzięki czemu zakres można zaplanować jako jedną, uporządkowaną realizację.
Poniższe opisy pokazują najważniejsze różnice. Ostateczny proces zawsze potwierdzamy dla konkretnego elementu.
Na profilu lub blasze mogą pozostać oleje i ślady magazynowania niewidoczne na fotografii. Przygotowanie chemiczne dobiera się do podłoża; istotne są też odpływ cieczy z konstrukcji i ograniczenie ponownego zabrudzenia przed aplikacją.
Lakierowanie materiałuRdza, zgorzelina, odpryski spawalnicze i ostre krawędzie to różne zagadnienia. Własna śrutownia umożliwia mechaniczne przygotowanie powierzchni, ale nie zastępuje uzgodnienia wymaganej geometrii, jakości spoin i wykończenia krawędzi.
Lakierowanie materiałuRodzaj cynkowania, stan warstwy, naprawy i wcześniejsze zabezpieczenia wpływają na dobór procesu. Element trzeba ocenić także pod kątem zachowania podczas nagrzewania; nie przenosimy automatycznie technologii przewidzianej dla surowej stali.
Lakierowanie materiałuDobra dokumentacja i jasne uzgodnienia na początku porządkują wszystkie późniejsze etapy.
Sprawdzamy podłoże, stan powierzchni, gabaryty, masę, możliwość zawieszenia i przeznaczenie elementu. Na tej podstawie potwierdzamy zakres prac.
Dla stali dobieramy mechaniczne oczyszczanie w komorze śrutowniczej, a dla aluminium specjalistyczny proces chemiczny.
Farba w proszku jest nanoszona z uwzględnieniem geometrii, krawędzi, wnęk i uzgodnionych powierzchni dekoracyjnych.
Elementy są wygrzewane według parametrów właściwych dla systemu lakierniczego i charakteru obrabianego detalu.
Po schłodzeniu oceniamy wygląd i zgodność z uzgodnioną specyfikacją, a następnie przygotowujemy elementy do odbioru.
Przed realizacją warto uzgodnić materiał, kolor, połysk, strukturę, strony dekoracyjne, miejsca maskowane oraz sposób odbioru. Zakres kontroli powinien odpowiadać wymaganiom zlecenia.
Parametry powłoki wynikają z połączenia podłoża, konstrukcji i wybranego systemu farby. Poniższe decyzje pozwalają przełożyć wymagania użytkowe na czytelne zlecenie.
Rodzaj systemu powinien odpowiadać temu, gdzie i jak będzie pracował element.
Opisz, czy element będzie narażony na pogodę, wilgoć, tarcie, kontakt z innymi częściami lub środki stosowane podczas czyszczenia. Nie zakładaj, że każdy proszek o tym samym kolorze ma takie samo przeznaczenie.
Wybór systemu i przygotowania trzeba powiązać z wymaganiami projektu. Oczekiwanej odporności nie zastępują ani wysoki połysk, ani duża grubość warstwy. Jeżeli projekt przewiduje określone badania lub dokumenty odbiorowe, przekaż wymagania przed wyceną.
Warunki utwardzania odnosimy do wybranej farby i nagrzewania podłoża.
Polimeryzację planuje się zgodnie z kartą techniczną wybranej farby. Znaczenie ma temperatura osiągnięta przez podłoże i wymagany czas utwardzania, a nie wyłącznie nastawa pieca. Cienka blacha i masywny węzeł konstrukcji mogą nagrzewać się inaczej.
Dlatego trzeba zgłosić tworzywa, uszczelki, kleje, wypełnienia i inne materiały obecne w złożeniu. Ich pozostawienie w elemencie wymaga oceny przed skierowaniem do procesu. Nie należy zakładać, że osłonięta część nie będzie się nagrzewała.
Wymagania wizualne, wymiarowe i funkcjonalne warto rozdzielić przed realizacją.
Oddziel wymagania wizualne od wymiarowych i funkcjonalnych. Wskaż stronę dekoracyjną, wzorzec wyglądu, strefy maskowane oraz miejsca dopuszczalnego kontaktu z zawieszką. Dla pomiarów podaj metodę i miejsca oceny, jeśli określa je dokumentacja projektu.
Przy produkcji etapowej zachowaj identyfikację wcześniejszego zlecenia. Porównanie kolejnych partii jest łatwiejsze, gdy wiadomo, do jakiej farby, próbki i wersji rysunku odnosi się zamówienie.
Praktyczne przewodniki pomagają przygotować konstrukcję, wybrać wykończenie i ograniczyć ryzyka logistyczne.
Najważniejsze kwestie, które warto wyjaśnić przed przekazaniem elementów do realizacji.
Farba proszkowa nie zastępuje oczyszczenia podłoża. Zanieczyszczenia, rdza, zgorzelina, oleje lub nieuzgodnione powłoki mogą wpływać na przyczepność i wygląd. Proces przygotowania dobiera się do materiału oraz stanu elementu.
Nie. Aluminium, stal czarna i stal ocynkowana różnią się właściwościami powierzchni, dlatego wymagają odmiennych metod przygotowania i indywidualnej oceny technologicznej.
Wszystkie materiały inne niż metal należy zgłosić przed wyceną. Zamawiający powinien potwierdzić ich odporność na temperaturę procesu, a UGMAR oceni możliwość realizacji.
Miejsca przeznaczone do maskowania trzeba jednoznacznie wskazać na rysunku. Ich liczba, wymiary i wymagany sposób zabezpieczenia mają wpływ na zakres realizacji.
Element wymaga bezpiecznego punktu zawieszenia i kontaktu elektrycznego. Możliwe miejsce należy wskazać w dokumentacji, szczególnie gdy wszystkie powierzchnie są widoczne po montażu.
Rysunek, materiał, gabaryty, liczba sztuk i oczekiwane wykończenie wystarczą, aby rozpocząć rozmowę o realizacji.
